1. This site uses cookies. By continuing to use this site, you are agreeing to our use of cookies. Learn More.
  2. Guest, we invite you to take a look at the thread of the week: BDSM photos of members
  3. Guest, δες το νήμα της εβδομάδας: Λαμπερό χαμόγελο με ένα μόνο βούρτσισμα

Ποίηση

Discussion in 'Off Topic' started by dora_salonica, Jun 29, 2014.

  1. dora_salonica

    dora_salonica Administrator Staff Member Administrator

    Country:
    United Kingdom
    Joined:
    May 28, 2014
    Posts:
    5,018
    Threads:
    279
    Likes Received:
    12,091
    Gender:
    Female
    Status:
    Sub
    Ένα νήμα με αγαπημένα ποιήματα...

    Κάνω την αρχή με ένα υπέροχο ερωτικό ποίημα. Το αφιερώνω στον Κύριό μου, τον Wrong...



    εσένα σ' έχω Δεινόσαυρο από τους πιο εκπληκτικούς
    εσένα σ' έχω βότσαλο φρούτο απαλό που τ' ωρίμασε η θάλασσα
    σ' ερωτεύω
    σε ζηλεύω
    σε γιασεμί
    σε καλπασμό αλόγου μες στο δάσος το φθινόπωρο
    με φοράω νέγρικο προσωπείο για να μας θέλεις εσύ
    με κεντρίζεις μεταξένια άσπρο μου κουκούλι
    με κοιτάζεις πολύ προσεκτικά
    tu m' abysses
    tu m' oasis
    je te gougouch
    je me tombeau bientôt
    εσένα σ' έχω δέκα ανθρώπους του Giacometti
    σ' έχω κόνδορα καθώς απλώνεσαι πάνω από τις Άνδεις
    σ' έχω θάλασσα γύρω τριγύρω από τα νησιά του Πάσχα
    εσύ σπλάχνο μου πως με γεννάς
    σε μίσχος
    σε φόρμιγξ
    με φλοισβίζεις
    σε ζαργάνα α μ' αρέσει
    δυο κροταλίες όρθιοι στρίβουν και ξαναστρίβουν γλιστρώντας ο ένας γύρω
    απ' τον άλλο όταν σταματήσουν η περίπτυξή τους είναι το μονό-
    γραμμά σου
    tu m' es Mallarmé Rimbaud Apollinaire
    je te Wellingtonia
    je t'ocarina
    εγώ σε Τσεπέλοβο Πάπιγκο Ελαφότοπο
    εγώ σε Βίκο με τα γιοφύρια του κει που διαβαίνει ο χρόνος
    σ' έχω πει και ψέματα για να τους ξεγελάσουμε
    εγώ σ' έχω άρωμα έρωτα
    σ' έχω μαύρο λιοντάρι
    σε ονειροβάτησα μαζί μου ως το γκρεμό
    εσέ ασύλληπτο θυμάμαι και τον ύπνο μου χάνω
    εσύ μάχες και ένσαρκα άλογα του Uccello
    εσύ δωρητής (δεξιά κάτω της εικόνας) εκείνου του μικρού κίτρινου αγριο-
    λούλουδου
    εσύ κένταυρου ζέση
    εσύ συντεχνία ολάκερη που έργα ποιείς διαβαίνοντας εν τη ανωνυμία
    je te ouf quelle chaleur
    tu m' accèdes partout presque
    je te glycine
    εσύ φεγγάρι που ένα σύννεφο αναβοσβήνει
    εσύ δε βαριέσαι παράτα το το σύμπαν έτσι που το' χουμε αλαζονήσει
    και δαύτο πώς να συναντηθούμε ποτέ
    εσύ σε τρυφερό λόγο με το λόγο έτσι δεν είναι πες
    εσύ σελίδα μου
    εσύ μολύβι μου ερμηνευτή μου
    σε ανοίγω συρτάρια
    πώς γιατί δεν ήρθες τόσες φορές
    σε ξεμάκρυνα εγώ λέω τώρα
    δίχως τέλος λυπάμαι
    σε κρυάδα γνώρισες ποτέ την καρδιά μου
    σε μιαν έκπαγλη χρονιά ανταμώσαμε
    σε ληστεύω από αλλουνού τα χέρια
    σε ακούω από δω από κει
    σε σιωπώ μες στην απέραντη τρυφερότητα
    σιγά σιγά να καταλαγιάσουμε
    όλα δεν τα' χω πει
    ΜΕ ΕΚΡΙΖΩΝΕΙΣ



    (Μάτση Χατζηλαζάρου)
  2. gata

    gata Guest


    Μεγάλο Like
    Last edited by a moderator: Jul 21, 2014
  3. dora_salonica

    dora_salonica Administrator Staff Member Administrator

    Country:
    United Kingdom
    Joined:
    May 28, 2014
    Posts:
    5,018
    Threads:
    279
    Likes Received:
    12,091
    Gender:
    Female
    Status:
    Sub
    Στον Κύριό μου, τον Wrong...

    Μόνο γιατί μ' αγάπησες

    Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες
    στα περασμένα χρόνια.
    Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
    και σε βροχή, σε χιόνια,
    δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες.


    Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
    μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
    μόνο γι’ αυτό είμαι ωραία σαν κρίνο ολάνοιχτο
    κ’ έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
    μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.


    Μόνο γιατί τα μάτια σου με κύτταξαν
    με την ψυχή στο βλέμμα,
    περήφανα στολίστηκα το υπέρτατο
    της ύπαρξής μου στέμμα,
    μόνο γιατί τα μάτια σου με κύτταξαν.


    Μόνο γιατί όπως πέρναα με καμάρωσες
    και στη ματιά σου να περνάη
    είδα τη λυγερή σκιά μου, ως όνειρο
    να παίζει, να πονάη,
    μόνο γιατί όπως πέρναα με καμάρωσες.


    Γιατί, μόνο γιατί σε σέναν άρεσε
    γι’ αυτό έμεινεν ωραίο το πέρασμά μου.
    Σα να μ’ ακολουθούσες όπου πήγαινα,
    σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου.
    Γιατί, μόνο γιατί σε σέναν άρεσε.


    Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα,
    γι’ αυτό η ζωή μου εδόθη.
    Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
    μένα η ζωή πληρώθη.
    Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα.


    Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου
    μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια.
    Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου
    μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια,
    μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου.


    Μονάχα γιατί τόσο ωραία μ’ αγάπησες
    έζησα, να πληθαίνω
    τα ονείρατά σου, ωραίε που βασίλεψες
    κ’ έτσι γλυκά πεθαίνω
    μονάχα γιατί τόσο ωραία μ’ αγάπησες.


    (Μαρία Πολυδούρη)
    brenda, serr, anka and 2 others like this.
  4. Amy's_vice

    Amy's_vice Treasured Member

    Country:
    Greece
    Joined:
    Jun 11, 2014
    Posts:
    1,407
    Threads:
    90
    Likes Received:
    2,564
    Gender:
    Female
    Status:
    Domme
    Το ποίημα που η φήμη το'χει πως γράφτηκε για τον Κώστα Καρυωτάκη. Εκείνο το"ωραίε που βασίλεψες"...τι να λέμε.

    ΤΟ ΚΟΣΜΗΜΑ
    Υπάρχει αυτή η σπηλιά
    στον αέρα πίσω από το σώμα μου
    που κανείς δεν πρόκειται ν'αγγίξει:
    ένα μοναστήρι, μια σιωπή
    που κλείνει γύρω απ' ένα άνθος φωτιάς.
    Όταν στέκομαι όρθιος στον άνεμο
    τα κόκαλά μου μεταμορφώνονται σε σκοτεινά σμαράγδια.
    James Wright
    brenda, Tenebra_Silente and Spartacus like this.
  5. Amy's_vice

    Amy's_vice Treasured Member

    Country:
    Greece
    Joined:
    Jun 11, 2014
    Posts:
    1,407
    Threads:
    90
    Likes Received:
    2,564
    Gender:
    Female
    Status:
    Domme
    Απ' το πρωί ο άνεμος ξεκάρφωσε τον ουρανό.
    Απ' το πρωί ο ήλιος κάπνιζε
    ανάμεσα στα ερείπια.

    Αν το πρόσωπό σου, το πρόσωπο ασπίδα, και το σύννεφο
    εκείνο κι ο τόπος τοπίο, και τα μάτια σου στρέφοντας ξα
    φνικά δεν είχαν σκοτώσει την εικόνα που κοίταζαν λίγο πιο
    πριν.

    Αν το χέρι σου ήταν.
    Αν τα μάτια σου.
    Αν το χέρι σου.
    Αν η λέξη που πήγες να πεις.

    Λοιπόν όλη τη μέρα ο άνεμος.
    Όλη τη νύχτα οι στάχτες της φωτιάς σου.

    Τάκης Σινόπουλος
  6. nemesis69

    nemesis69 Guest

    [​IMG]

    Ναζιμ Χικμετ.. αγαπημενος
    gata and Amy's_vice like this.
  7. Amy's_vice

    Amy's_vice Treasured Member

    Country:
    Greece
    Joined:
    Jun 11, 2014
    Posts:
    1,407
    Threads:
    90
    Likes Received:
    2,564
    Gender:
    Female
    Status:
    Domme
    Τα Βάθη, της Denise Levertov

    Όταν η γενική ομίχλη αποτεφρωθεί
    η άβυσσος του άφθαρτου φωτός
    αποκαλύπτεται. Οι τελευταίες αράχνες
    της ομίχλης μέσα
    στα μαύρα έλατα είναι νιφάδες
    από άσπρη στάχτη στη χόβολη του κόσμου.

    Το κρύο της θάλασσας αντισταθμίζει
    τη μεγάλη αυτή φωτιά. Βουτώντας
    έξω απ΄το καυτό κρύο του ωκεανού
    μπαίνουμε σε ωκεανό έντονου
    μεσημεριού. Ιερό αλάτι
    σπιθίζει πάνω στα σώματά μας.

    Όταν η καταχνιά θα μας τυλίξει πάλι
    σε λεπτό μαλλί, ας είναι η γεύση τ΄αλατιού
    να μας θυμίζει τα μεγάλα βάθη γύρω μας.
  8. Spartacus

    Spartacus Superstar Member

    Country:
    Greece
    Joined:
    Jun 8, 2014
    Posts:
    342
    Threads:
    3
    Likes Received:
    473
    Gender:
    Male
    Status:
    Switch
    Tenebra_Silente likes this.
  9. Amy's_vice

    Amy's_vice Treasured Member

    Country:
    Greece
    Joined:
    Jun 11, 2014
    Posts:
    1,407
    Threads:
    90
    Likes Received:
    2,564
    Gender:
    Female
    Status:
    Domme
    Ο ήρωας

    Τίνος το πρόσωπο είν'αυτό
    τόσο σκληρό με φόντο το μπλε δέντρα;

    Στο μέλλον υπερυψωμένο
    αφού δεν έχει τέλος;

    Που μαράθηκε όμως
    σαν τα λουλούδια, όπως οι πρώτες μέρες

    της καλής διαγωγής-Επισκέψου
    τον ισχυρό. Τσίμπησέ τον-

    η σιχαμάρα του δεν έχει τέλος
    κι είναι σωστή.
    John Ashbery
    Tenebra_Silente likes this.
  10. Amy's_vice

    Amy's_vice Treasured Member

    Country:
    Greece
    Joined:
    Jun 11, 2014
    Posts:
    1,407
    Threads:
    90
    Likes Received:
    2,564
    Gender:
    Female
    Status:
    Domme
    Το μαχαίρι
    Όπως αργεί τ'ατσάλι να γίνει κοφτερό και χρήσιμο
    μαχαίρι
    έτσι αργούν κι οι λέξεις ν΄ακονιστούν σε λόγο.
    Στο μεταξύ
    όσο δουλεύεις στον τροχό
    πρόσεξε μην παρασυρθείς
    μην ξιπαστείς
    απ΄την λαμπρή αλληλουχία των σπινθήρων.
    Σκοπός σου εσένα το μαχαίρι.
    Άρης Αλεξάνδρου

    Μετάσταση
    Every poem an epitaph
    T.S.Eliot
    Θ'ανατείλει σαν άστρο η ώρα
    κι εγώ ξάφνου θα βρεθώ
    πάνω απ΄την απάτη του πράσινου και του γαλάζιου.
    Θ' ανοίξω τα χέρια να φύγουν οι άνεμοι.
    Θα πετάξω τα ρούχα μου να ριγήσουν τα νερά
    και θα σταθώ ακίνητος, προσμένοντάς σε αγόρι,
    που με κοιτάς αμίλητο κάτω απ' το φεγγάρι,
    να μου βάλεις στα δόντια τον οβολό,
    να διαβώ την ατέρμονη μοναξιά μου,
    να γίνω όνειρο, ή καλύτερα
    λίγος ήλιος στα παντζούρια σου
    τις μελιχρές μέρες του Χειμώνα.
    Άκος Δασκαλόπουλος
    Tenebra_Silente likes this.
  11. dora_salonica

    dora_salonica Administrator Staff Member Administrator

    Country:
    United Kingdom
    Joined:
    May 28, 2014
    Posts:
    5,018
    Threads:
    279
    Likes Received:
    12,091
    Gender:
    Female
    Status:
    Sub
    Ένα ανέκδοτο ποίημα του Καβάφη. Για τον Wrong. Και για τον αυθεντικό Έρωτα, εν τω D/s...:)

    « Κι αν για τον έρωτά μου δεν μπορώ να πω-
    αν δεν μιλώ για τα μαλλιά σου, για τα χείλη , για τα μάτια
    όμως το πρόσωπό σου που κρατώ μες στην ψυχή μου,
    ο ήχος της φωνής σου που κρατώ μες στο μυαλό μου,
    οι μέρες του Σεπτέμβρη που ανατέλλουν στα όνειρά μου,
    ταις λέξεις και ταις φράσεις μου πλάττουν και χρωματίζουν
    εις όποιο θέμα κι’αν περνώ, όποιαν ιδέα κι αν λέγω.»
  12. gata

    gata Guest

    Περιεργεια...
    Έτσι από περιέργεια πόσα " αχ " έφτασαν στ αυτιά σου εκεί που ήσουν ? Πόσα από αυτά ταξίδεψαν στη θάλασσα και ήρθαν και σ αγκάλιασαν ? Πόσα ποτήρια τσουγκρισαν στην υγεία σου? Πόσο από το αλκοόλ που πέρασε μέσα μου για σένα πέρασε και σε σένα ? Πόσους ήλιους είδες να σε χαιρετούν κάθε μέρα ? Πόσα από τα δάκρυα μου έφτασαν να ζεστάνουν την ψυχρή σου καρδιά ? Για πες μου τι από όλα αυτά έφτασε στον προορισμό του ? Απλή περιέργεια....

    brenda likes this.
  13. dora_salonica

    dora_salonica Administrator Staff Member Administrator

    Country:
    United Kingdom
    Joined:
    May 28, 2014
    Posts:
    5,018
    Threads:
    279
    Likes Received:
    12,091
    Gender:
    Female
    Status:
    Sub
    Γύριζε στους δρόμους ο τρελός λαγός
    γύριζε στους δρόμους
    ξέφευγε απ' τα σύρματα ο τρελός λαγός
    έπεφτε στις λάσπες

    Φέγγαν τα χαράματα ο τρελός λαγός
    άνοιγε η νύχτα
    στάζαν αίμα οι καρδιές ο τρελός λαγός
    έφεγγε ο κόσμος

    Bούρκωναν τα μάτια του ο τρελός λαγός
    πρήσκονταν η γλώσσα
    βόγγαε μαύρο έντομο ο τρελός λαγός
    θάνατος στο στόμα

    Μίλτος Σαχτούρης
  14. dora_salonica

    dora_salonica Administrator Staff Member Administrator

    Country:
    United Kingdom
    Joined:
    May 28, 2014
    Posts:
    5,018
    Threads:
    279
    Likes Received:
    12,091
    Gender:
    Female
    Status:
    Sub
    Μια φανταστική κουβέντα με τον ποιητή Μίλτο Σαχτούρη με αφορμή την έκδοση με τις συγκεντρωμένες συνεντεύξεις του

    Ο Μίλτος Σαχτούρης είναι ο πρώτος, χρονολογικά, από τους αγαπημένους μου ποιητές. Από τα μαθητικά μου χρόνια, που ήρθα σε επαφή με την ποίησή του, μου “μίλησε” μ’ έναν ξεχωριστό και μοναδικό τρόπο στην ψυχή μου. Τα ποιήματά του επηρέασαν ανεξίτηλα τα όνειρά μου. Σ’ αυτόν οφείλω και τη “γέννηση” της όποιας έμπνευσης για τις ποιητικές μου απόπειρες. Εκτός όμως από την ποίησή του, λάτρεψα και θαύμασα την ακραία κι αταλάντευτη όλα αυτά τα χρόνια στάση ζωής του, που πρέπει να αποτελεί το, έστω και δύσκολο, πρότυπο του κάθε πνευματικού δημιουργού.

    Λένε πως ο ποιητής μιλάει αποκλειστικά μέσα από τα ποιήματά του. Κι αυτό έκανε πάντα ο Σαχτούρης. Γι’ αυτό κι οι συνεντεύξεις του, όλες αυτές τις δεκαετίες του ποιητικού του βίου, είναι ελάχιστες. Παρότι λοιπόν ήθελα πάντα να είχα, έστω και μια φορά στη ζωή μου, μια συνομιλία μαζί του, δεν τόλμησα ποτέ να τον “ενοχλήσω”, αν και μου δόθηκε η ευκαιρία, όταν του έστειλα την πρώτη ποιητική μου συλλογή και μου απάντησε με μια λιτή του επιστολή. Λίγα χρόνια πριν, το 2000, κυκλοφόρησαν, στον τόμο: Μίλτος Σαχτούρης «Ποιος είναι ο τρελός λαγός»( εκδ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ), συγκεντρωμένες οι συνομιλίες του ποιητή με εκλεχτούς λογοτέχνες και δημοσιογράφους. Συνολικά, δημοσιεύονται (12) συνεντεύξεις του, της περιόδου 1981 – 2000, που είχε δώσει στους: Αντώνη Φωστιέρη, Θανάση Νιάρχο, Μάνο Ταξίδι, Βασίλη Κ. Καλαμαρά, Ελένη Ζιώγα, Μισέλ Φάϊς, Λευτέρη Ξανθόπουλο, Μικέλα Χαρτουλάρη, Θανάση Λάλα και Όλγα Σελλά.

    Σκέφτηκα λοιπόν – αντί για μια αναμενόμενη παρουσίαση - να κάνω μια επιλογή από τα σημεία αυτά (παρμένα από το εν λόγω βιβλίο) που θα αποτελούσαν κομμάτια και μιας, υποθετικής, δικής μου συνομιλίας με τον Σαχτούρη. Η φανταστική μου αυτή κουβέντα μαζί του αποτελεί ουσιαστικά κι ένα “προσωπικό κοίταγμα” στο έργο και στην προσωπικότητα του ποιητή.

    - Κύριε Σαχτούρη πότε και πως ξεκινήσατε να γράφετε ποιήματα;
    «Άρχισα να γράφω ποίηση την άνοιξη του 1941. Τον φοβερό χειμώνα του 1942, κατάκοιτος, βαριά άρρωστος, με θερμοκρασία δωματίου πέντε βαθμούς και δική μου σωματική συνεχώς γύρω στο τριάντα εννέα, τις μέρες λοιπόν αυτές σιωπηρά ορκιζόμουνα ότι αν κατά τύχη επιζούσα (πράγμα που από τις περιστάσεις φαινόταν μάλλον απίθανο) θα αφιέρωνα όλη τη ζωή μου, δίχως συμβιβασμούς, στην ποίηση Όταν άρχισα να γράφω, δεν είχα την αίσθηση ότι απευθύνομαι σε κάποιο κοινό. Είχα την αίσθηση ότι από δω κι εμπρός απευθυνόμουνα στη δύσκολη μοίρα μου.»

    - Ποια ήταν υποδοχή των πρώτων σας ποιητικών βιβλίων από το αναγνωστικό κοινό;
    «Όταν έβγαλα το καλύτερό μου βιβλίο, το 1952, το “Με το πρόσωπο στον τοίχο”, πούλησα πέντε αντίτυπα μόνο. Έτρεχα στα βιβλιοπωλεία να δώσω βιβλία και τα πιο πολλά τα επέστρεφαν. Αντίθετα, οι δύο τελευταίες συλλογές πούλησαν από δύο χιλιάδες αντίτυπα.»

    - Η “μοναξιά” του ποιητή είναι απαραίτητο συστατικό της ποίησης;
    «Νομίζω ότι όλοι οι ποιητές είναι μόνοι. Αλλιώς δεν μπορεί να γίνει έργο. Ακόμη και άμα είναι παντρεμένοι, ακόμη και άμα έχουν παιδιά, έχουν μοναξιά. Αυτή τους βοηθάει να κάνουν το έργο τους. Αυτή η αυτοσυγκέντρωση της μοναξιάς… Όλοι οι αληθινοί ποιητές αισθάνονται αυτό το κενό, έστω και αν δεν είναι φανερά μοναχικοί, αν δε φαίνονται και δεν φέρνονται, δηλαδή σα μοναχικοί, γιατί όλοι οι ποιητές ζουν στη μοναξιά. Απ’ αυτήν και η μη προσαρμογή τους στα πράγματα. Ο ποιητής χρειάζεται να κάνει πέντε βήματα εκεί που ο άλλος άνθρωπος χρειάζεται μόνο ένα. Είναι τα τεράστια φτερά του “Άλμπατρος” του Μποντλέρ που σέρνονται χάμω και δεν τον αφήνουν να περπατήσει.»

    - Και γι’ αυτό και δεν παντρευτήκατε ποτέ;
    «Καμιά δυο φορές, όταν ήμουν πολύ νέος, πήγα να παντρευτώ, αλλά την τελευταία στιγμή το απέτρεψα… “Ο ποιητής δεν είναι επάγγελμα” έλεγε ο πατέρας μου. Αυτό θυμήθηκα και το απέτρεψα και τις δύο φορές! Κι ευτυχώς που δεν παντρεύτηκα. Αλίμονο αν είχα παντρευτεί…Δεν ξέρω τι θα είχα απογίνει!»

    - Πως γράφεται ένα ποίημα;
    «Εμένα τα ποιήματα μου ερχόντουσαν σε στιγμές τελείως απροσδόκητες. Πολλά ποιήματα τα έγραψα το βράδυ που έπεφτα να κοιμηθώ. Ξύπναγα και το σχεδίαζα το ποίημα, βέβαια δεν το τελείωνα εκείνη την ώρα, σηκωνόμουν την άλλη μέρα και το δούλευα. Πολλές φορές το δούλευα και επί πολλές ημέρες, γιατί άλλο η έμπνευση και άλλο η τελική έκβαση του ποιήματος. Μερικά ποιήματα τα έγραψα στο δρόμο, ακόμη και μέσα στο τρόλεϊ έχω γράψει ποιήματα και πολλά έγραψα σε καφενεία, μια συλλογή μου ολόκληρη μάλιστα, τα “Στίγματα”, τα έγραψα σ’ ένα καφενείο μέσα σ’ ένα μήνα.»

    - Πως αισθανόσασταν όταν γράφατε ένα ποίημα;
    «Κατά έναν τρόπο όταν έγραφα ένα ποίημα αισθανόμουν σα να ήταν μια σεξουαλική πράξη. Ένας ερωτισμός ήταν ο οποίος έβγαινε έτσι.»

    - Κι αν για κάποιο λόγο σας διακόψουν τη στιγμή αυτής της ερωτικής – γενεσιουργού διαδικασίας;
    «Μια φορά, το 1944 νομίζω, που μας βομβάρδιζαν οι Εγγλέζοι, έπεσε όλμος στην πόρτα της κουζίνας, την ανατίναξε, και καλά που δεν ήταν μέσα ούτε η μητέρα μου ούτε η υπηρέτρια που είχαμε, γιατί ο όλμος έσκασε και τρύπησε όλα τα τεντζερέδια που είχαμε. “ Έλα να δεις τι έγινε!” μου λέει η μητέρα μου. “ Όχι” της απαντάω. “Γράφω ένα ποίημα τώρα, να τελειώσω και μετά θα έρθω. Πάθατε τίποτα;” “ Όχι” μου λέει. “ Εντάξει…”. Θυμάμαι μια φορά ήμουν στου Ζόναρς, μου είχε έρθει η έμπνευση και πλησιάζει μια φίλη μου να με χαιρετίσει. “Φεύγα” της λέω. Αργότερα μου λέει “πως μου μιλάς έτσι μπροστά στον κόσμο, θα νομίζουν ότι είμαι καμία…”. “ Με συγχωρείς” της λέω, “αλλά και με το φεύγα που σου είπα. Ζημιά μου έκανες. Αν μιλούσαμε, το ποίημα θα είχε καταστραφεί τελείως”.»

    - Πως ξεχωρίζετε ένα καλό ποίημα;
    «Σου μιλάει. Ένα ωραίο ποίημα, ένα καλό ποίημα μιλάει αμέσως. Δηλώνει την παρουσία του.». Τι άνθρωπος είναι ο ποιητής; «Ο πιο κυνηγημένος. Είναι αιματηρό να είσαι ποιητής. Μια φορά ο Εγγονόπουλος ρώτησε κάποιον νέο : “Τι κάνετε”; “Γράφω” λέει αυτός. “Βέβαια θα ήθελα να γράφω συνέχεια” λέει ο νέος, “αλλά για να ζήσω αναγκάζομαι να κάνω και κάτι ακόμα”. Και ο Εγγονόπουλος του απάντησε : “Μα γράφουμε ποίηση όχι για να ζήσουμε, αλλά για να πεθάνουμε”!».

    - Ο κόσμος τι εικόνα έχει για ένα ποιητή;
    «Τρεις χιλιάδες άνθρωποι αγαπούν πραγματικά τους ποιητές. Οι άλλοι αδιαφορούν.»

    - Τι είναι η ποίηση για εσάς;
    «Η ποίηση μου στάθηκε το αντίδοτο και η μεγάλη μου παρηγοριά. Όλη η ποίησή μου είναι μια εξομολόγηση του ασυνειδήτου μου. Η ποίηση είναι μια ανάγκη του ποιητή και δεν έχει καμιά σχέση σε πόσους αρέσει αυτό που γράφει. Η ποίηση δεν είναι η λογική, είναι η καρδιά. Είναι μια ειλικρίνεια ψυχής. Βγαίνει μια αλήθεια.»

    - Σας χαρακτήρισαν νέοϋπερρεαλιστή. Ποια είναι η σχέση σας με τον υπερρεαλισμό;
    «Ο υπερρεαλισμός κατά τη γνώμη μου υπήρξε κοινή μοίρα για όλους τους νεότερους ποιητές του κόσμου.»

    - Ποια η σχέση σας με την πολιτική;
    «Δεν ασχολούμαι πάρα πολύ. Γιατί βρίσκω ότι αυτά τα πράγματα είναι μάταια και ρευστά.». -Ψηφίζετε όμως στις εκλογές; «Μια μέρα το αφιερώνω σ’ αυτό. Οπωσδήποτε θέλω κι εγώ κάπου να είμαι. Μετά το ξεχνάω την άλλη μέρα. Θέλω να σκέφτομαι τα δικά μου πράγματα.». -Τι ψηφίζετε ; «Δεν υπήρξα ποτέ δεξιός. Πάντα ήμουν προοδευτικός άνθρωπος αλλά όχι αριστερός. Πήγαινα προς τα αριστερά, αλλά δεν ήμουν ποτέ αριστερός! Γενικώς η πολιτική δε μ’ ενδιαφέρει! Είχα πάντα πιο σοβαρά πράγματα που με βασάνιζαν!»

    - Σκέπτεστε το τέλος, το θάνατο;
    «Ε, πολλές φορές. Ο θάνατος δεν είναι ωραίο πράγμα. Είναι μια αδικία που έκανε ο Θεός.». - Υπάρχουν άλλες αδικίες του Θεού; «Ε…Αδικίες του Θεού υπάρχουν πολλές και πάρα πολύ μεγάλες…».

    - Πείτε μου, αν θέλετε, την πιο μεγάλη.
    «Η πιο μεγάλη είναι να έχει…να έχει άσχημες γυναίκες κι όμορφες γυναίκες…»

    - Εσείς έχετε αναρωτηθεί αν υπάρχει Θεός;
    «Όχι…Αλλά η απάντηση σ’ αυτά τα ερωτήματα είναι ζήτημα ψυχής! Η πίστη είναι προδιάθεση της ψυχής…Ο Κόντογλου έλεγε: “Αν ο γάιδαρος είχε φωνή και τον ρωτούσες αν υπάρχει Θεός, θα σου έλεγε ασφαλώς όχι! Αυτή είναι η διαφορά του με τον άνθρωπο!”. Ο άνθρωπος νομίζω ότι γεννιέται για να αμφιβάλλει! Εκτός από τους πιστούς, τους φανατικούς, οι οποίοι οδηγούνται στην πίστη για λόγους ψυχικούς, όλοι οι άλλοι άνθρωποι δε θα μπορούσαν να απαντήσουν με βεβαιότητα αν υπάρχει ή δεν υπάρχει Θεός! Και σε πολλά ακόμη πράγματα η καλύτερη απάντηση είναι η αμφιβολία!»

    - Ολοκληρώνοντας, γιατί φοράτε σκουλαρίκι στο αυτί σας;
    «Δεν ξέρω… Είχα βαρεθεί την εικόνα μου…Πριν από λίγους μήνες το φόρεσα για να αλλάξω, για αλλαγή… Και οι νέοι που τα φορούν για αλλαγή τα φορούν, για να μη μοιάζουν με τους πατεράδες τους!»

    - Μια τελευταία ερώτηση. Ποιος είναι ο “Τρελός λαγός” στο ομώνυμο ποίημά σας;
    «Εγώ!»

    http://www.e-orfeas.gr/music/darksideofmoon/645-article645.html
  15. Amy's_vice

    Amy's_vice Treasured Member

    Country:
    Greece
    Joined:
    Jun 11, 2014
    Posts:
    1,407
    Threads:
    90
    Likes Received:
    2,564
    Gender:
    Female
    Status:
    Domme
    Ύμνος στη μπότα
    Μπότες κειμήλια των φετιχιστών
    μπότες λατρεία των μαζοχιστών
    αυτοί που σας φορούν, σας σιχαίνονται, κι όμως
    ξέρουν καλά τι οφείλει σ'εσάς ο αντρισμός τους
    ακόμη κι ένα μαλακισμένο άμα φοράει μπότες ομορφαίνει
    μονάχα οι ποιητές δεν πρέπει να φορούνε μπότες
    γιατί οι μπότες θέλουν ομορφιά θέλουν δύναμη θέλουν
    σκληράδα
    θέλουν να είναι αρσίζης αυτός που τις φοράει
    θέλουν την ηλικία των είκοσι με τριάντα
    θέλουν προπάντων όλους εμάς που είτε νοερά (οι περισσότεροι)
    είτε και μερικοί (οι πιο τολμηροί) σκύβουμε και τις λατρεύουμε σαν
    βάρβαρα ινδάλματα
    μιας μυστικής θρησκείας των τσαλαπατημένων.


    Ντίνος Χριστιανόπουλος
    serr, gata and knight like this.
  16. nemesis69

    nemesis69 Guest

    Μπότες κειμήλια των παππουδων
    μποτες λατρεια των ορεινων περιοχων
    αυτοι που σας φορουν σας λατρευουν γιατι ξερουν
    τι θα πει χειμωνας με χιονια
    όλοι πρεπει να φορουν τις μποτες αν δε θελουν να ξυλιασουν το χειμωνα
    να παθουν κρυοπαγηματα, να βγαλουν φουσκαλες
    φοριουνται απο ολες τις ηλικιες, από 1-100 χρονων
    φοριουνται σε ολες τις αποχρωσεις
    και νοερα ολοι θελουμε καμμια 20αρια ζευγαρια στη ντουλαπα μας
    ινδαλματα με τακουνια ή οχι
    όλων των ανθρωπων τσαλαπατημενων ή οχι
    gata likes this.
  17. mescalito

    mescalito Junior Member

    Country:
    Greece
    Joined:
    Jul 26, 2014
    Posts:
    11
    Threads:
    1
    Likes Received:
    9
    Gender:
    Male
    Status:
    Sub
    Όλοι σε λένε κατευθείαν άγαλμα,

    εγώ σε προσφωνώ γυναίκα κατευθείαν.

    Στολίζεις κάποιο πάρκο. Από μακριά εξαπατάς.

    Θαρρεί κανείς πως έχεις ελαφρά ανακαθίσει

    να θυμηθείς ένα ωραίο όνειρο που είδες,

    πως παίρνεις φόρα να το ζήσεις.

    Από κοντά ξεκαθαρίζει τ' όνειρο: δεμένα είναι

    πισθάγκωνα τα χέρια σου μ' ένα σκοινί μαρμάρινο

    κι η στάση σου είναι η θέλησή σου κάτι να σε βοηθήσει

    να ξεφύγεις την αγωνία του αιχμαλώτου.

    Έτσι σε παραγγείλανε στο γλύπτη: αιχμάλωτη.

    Δεν μπορείς ούτε μία βροχή να ζυγίσεις στο χέρι σου,

    ούτε μία ελαφριά μαργαρίτα.

    Δεμένα είναι τα μάτια σου.

    Και δεν είν' το μάρμαρο μόνο ο Άργος.

    Αν κάτι πήγαινε ν' αλλάξει στην πορεία των μαρμάρων,

    αν άρχιζαν τ' αγάλματα αγώνες για ελευθερίες και ισότητες,

    όπως οι δούλοι, οι νεκροί και το αίσθημα μας,

    εσύ θα πορευόσουνα μες στην κοσμογονία των μαρμάρων

    με δεμένα πάλι τα χέρια, αιχμάλωτη.

    Όλοι σε λένε κατευθείαν άγαλμα, εγώ σε λέω γυναίκα αμέσως.

    όχι γιατί γυναίκα σε παρέδωσε στο μάρμαρο ο γλύπτης

    κι υπόσχονται οι γοφοί σου ευγονία αγαλμάτων, καλή σοδειά ακινησίας.

    Για τα δεμένα χέρια σου, που έχεις όσους πολλούς αιώνες σε γνωρίζω,

    σε λέω γυναίκα.

    Σε λέω γυναίκα γιατί είσαι αιχμάλωτη.


    Άγαλμα γυναίκας με δεμένα χέρια – Κική Δημουλά
    Tenebra_Silente and Amy's_vice like this.
  18. Amy's_vice

    Amy's_vice Treasured Member

    Country:
    Greece
    Joined:
    Jun 11, 2014
    Posts:
    1,407
    Threads:
    90
    Likes Received:
    2,564
    Gender:
    Female
    Status:
    Domme
    Από τα Δώδεκα Ερωτικά

    Δεν έχει λόγια τρυφερά
    δεν ξέρει άλλο πέρασμα απ' το φόβο.
    Όταν την κοιτάει τα μάτια του
    γίνονται δάσος που άρπαξε φωτιά
    όταν μιλάει για κείνη τα μαλλιά του αλλάζουν χρώματα.
    Θέλει να δείξει τα φιλιά της και τα χέρια του
    χάνονται μέσα σε σκοτεινά πηγάδια.
    Ανάβει την καρδιά του και ξενυχτάει κατάμονος
    Γράφοντας με το αίμα του
    μεγάλα γράμματα
    σπαρακτικά.
    Θανάσης Κωσταβάρας
    Tenebra_Silente and Janus like this.
  19. Amy's_vice

    Amy's_vice Treasured Member

    Country:
    Greece
    Joined:
    Jun 11, 2014
    Posts:
    1,407
    Threads:
    90
    Likes Received:
    2,564
    Gender:
    Female
    Status:
    Domme
    Λουτρά
    Απ'το πιο κρύο δωμάτιο, στον κρύο δρόμο.
    Δεκέμβρη με τα καθαρά σ'εφημερίδα.
    Οι άλλοι να σε δυσκολεύουνε με τις ομπρέλες. Ιπτάμενα πένθη.
    Ιδιωτικοί ουρανοί.
    Κατέβαινες κι οι σκάλες οπισθοχωρούσαν, πού να μετράς, το παλαμίδι
    ανάποδα. Οι φύλακες φευγάτοι. Μονάχα αυτός στα φλόγιστρα
    και στα κουπόνια, όλο με την αθλητική και το τρανζίστορ. Πλή-
    ρωνες κι έμπαινες κάτω απ'το ντουζ.
    Γύρω τραγούδια και νερά που τρέχαν.
    Καιρός του Θεοδωράκη. Τα λαικά και τα δημώδη ήρθαν μετά.

    Μιχάλης Γκανάς
    Tenebra_Silente likes this.
  20. dora_salonica

    dora_salonica Administrator Staff Member Administrator

    Country:
    United Kingdom
    Joined:
    May 28, 2014
    Posts:
    5,018
    Threads:
    279
    Likes Received:
    12,091
    Gender:
    Female
    Status:
    Sub
    Στην @Amy's_vice ... (ένα για τα κορίτσια...)

    ΑΞΙΕΡΟΣ


    Όταν σου τελειώσουν οι λέξεις
    οι φθόγγοι
    οι άναρθρες κραυγές
    τα κύμβαλα της μάχης
    με ξύλινο σπαθάκι πολεμάς
    δεν χωράω εγώ σ' εσένα

    Όταν θα σωπάσουν τα χίλια στόματά σου
    και νιώσεις να σου καταπίνω το χέρι
    μέσα στον στρόβιλο του βογκητού μου
    σε θύελλα φτερών
    με ένα μου μόνο βλέμμα
    τσακίζω τους σπονδύλους της ράχης σου
    κατακρημνίζω δόντια και σιαγόνες
    στην καταπακτή του θρήνου μου
    σε πυρπολώ ονειροπόλε
    σε αρχαίο φως
    σε αθωότητες μικρές της παπαρούνας
    στον όλεθρο της λάμψης μου
    σε σκοτώνω και σε ξαναγενώ
    μέσα σε στάχτες και χώμα
    μέσα στο ανίερο τραγούδι του τζίτζικα
    με μία χορδή της επιθυμίας μου σε πνίγω
    μικρή μου αρμονία άνθρακα και ουρανού.

    Δεν υπάρχει άλλη επιστροφή
    παρά εντός Μου.
    Amy's_vice likes this.

Share This Page